Het geheim van de live cartoonist

Min of meer toevallig sta (of zit) ik de laatste tijd weer regelmatig live cartoons te tekenen. Met af en toe een korte presentatie na afloop. Daarbij verklap ik soms een diep gekoesterd geheim van live cartoonisten. Het is namelijk zo dat er drie cartoons zijn die je altijd kunt maken. (Dus waar je ook altijd op terug kunt vallen als je het echt niet meer weet ...) Die drie zijn:

1. de waarzegster;
2. het onbewoonde eiland;
3. de oermensen.

Die hoef je alleen maar te tekenen; er is altijd wel iemand tijdens een bijeenkomt die iets zegt wat er als tekst bij past. Vorige week was het de beurt aan de oermensen.

Eén keer heb ik een cartoon gemaakt met een waarzegster en twee oermensen op een onbewoond eiland.

83

Lezers van dit blog zal het niet ontgaan zijn dat ik in het verleden heel wat plotjes voor de strip Jan, Jans en de kinderen heb geschreven. Berichten daarover zijn terug te vinden op het trefwoord JJendeK. De bedenker en jarenlang maker van deze strip, Jan Kruis, is op 19 januari op 83-jarige leeftijd overleden. Bijgaand een kaartje dat ik voor hem tekende ter gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag.

Broertje - deel 2: Wittebrink

Na het hartverwarmende succes van Broertje deel 1 kan een deel 2 niet uitblijven. Daar ben ik deze week mee begonnen. Het wordt opnieuw 74 pagina's met 74 verschillende stramienen. De werktitel is "Wittebrink".

Broertie deel 1 maakte ik in een tempo van 1 pagina per week. Ik ben van plan om deel 2 wat sneller te doen, zodat ik voor het eind van het jaar een nieuw boekje heb. Mogelijk weer in een oplage van 74, of anders 148. Gelukkig heb ik nog tijd genoeg om daar over na te denken.

Over het verhaal denk ik niet al te veel na. Dat ontstaat vanzelf tijdens het tekenen.

Het is alweer eefen geleden

In 2007 stond ik een jaar lang in het AD met de strip Eefenement. Dat was een mooie tijd. Hieronder de strook die op 6 januari in de krant stond. Oplettende lezers zullen zien dat Eef hier nog niet zijn typische patroonoverhemd aan heeft. Dat patroontje kwam pas later. Voor het album "Je eeft maar 1 keer" heb ik de eerste stroken later aangepast.

Wil het een beetje lukken met de Opa-kerstpuzzel?

Dit jaar heb ik weer de kerstpuzzel voor het vakblad Boerderij mogen maken. Het is een logigram geworden, een genre waar ik zelf niet goed in ben. Als het nodig is gaan we na de kerst nog wat extra aanwijzingen geven. Maar op zich is hij met de aanwijzingen die er nu zijn oplosbaar.

De vraag is: waar is Opa op dinsdag, en met welk gereedschap werkt hij dan aan welke robot?

Zijn familie weet het, maar vindt het nodig hun kennis op cryptische wijze over te dragen. Hiernaast de aanwijzing van de zoon van Opa.

Geen vorst in Lech

Stripblad Eppo pakt het eind van het jaar altijd uit met een speciaal kerstnummer. Ook de strip Van Oranje, die ik samen met Pieter Hogenbirk maak, doet mee. Normaal is 1 verhaaltje een halve pagina, nu mag de familie maar liefst 2 pagina's vullen.

Ariane heeft een spreekbeurt gehouden over the A-team. Haar lerares is daar niet tevreden over. Ze heeft hem overgeschreven van haar vader! Dat wordt een nieuwe spreekbeurt maken in de kerstvakantie. Net nu de familie op vakantie gaat.

Hoe zal dit aflopen? Dat leest u in Eppo.

Hiernaast is de eerste pagina van het scenario te zien.

Let it snow! (3x)

Kerst komt met rasse schreden naderbij, en niet iedereen is al in de zomer bezig met voorbereidingen voor de kerstkaart. Vandaar dat ik deze week nog zit te tekenen aan een kaart voor een bedrijf dat gedurende het jaar wel wat anders aan het hoofd heeft dan een kerstkaart voor de relaties.

Met twee systemen werken

Illustratie voor een omstandigheid waarin mensen tijdelijk met twee computersystemen moeten werken.

Dat die overgang naar verwachting niet al te veel problemen met zich mee zal brengen is te zien aan het comfortabele kussen waarop de gebruiker rust.

De beker van het Sinterklaasjournaal prijkt

Voor het tweede jaar op rij heb ik mee mogen schrijven aan het grote verhaal van het Sinterklaasjournaal. Gisteren was de wrap up party (moet dat niet inpakfeest zijn?) en kreeg ik een fraaie beker mee naar huis. Dat kwam goed uit, want de beker van Opa en de beker van Monstertocht raakten aardig vol met pennen en potloden en allerlei ander gerei dat ik ooit nog denk nodig te hebben.

Meer in de mars

Een vaste klant vroeg me of ik ook "wat minder cartoonesk" kon tekenen. Mijn 'handelsmerk' voor illustraties is ondertussen eenvoudige, bijna schematische, figuren met dikke lijnen en platte kleuren. Meer richting Dick Bruna dan richting Rien Poortvliet, zeg maar. Voor een volgende publicatie die wat serieuzer was misschien wat minder geschikt.

Dus ik heb even wat geëxperimenteerd met dunnere lijnen, en wat slordiger en niet opgevuld ingekleurd.

Ik vind het zelf niet onaardig.