Beatrix doet mee

De afgelopen jaren heeft koningin Beatrix drie keer mee mogen doen in een aflevering van Opa. Eén keer mocht ze tijdens Prinsjesdag de reservepet van Opa lenen toen haar hoed was afgewaaid. Als tegenprestatie mocht Opa toen vooraan zitten tijdens de troonrede. Eén keer kwam ze op bezoek tijdens de open dag. Maar toen had ze niet veel tijd omdat ze elders een afspraak had. Een week later kwam ze met lakeien nog een keer langs. En die lakeien staken de handen flink uit de mouwen.

Nu moet ik maar eens gaan oefenen op het tekenen van koning Willem-Alexander en koningin Maxima.

Facebig / Bigbook

Deze week in Boerderij: zes cartoons over trends in de landbouw. Onderstaande cartoon gaat over het toenemende gebruik van social media.

Op til

Eind maart gaat Herman Roozen tekst en tekeningen verhuizen naar Coevorden. Het precieze adres staat nog niet vast.*) Gelukkig blijven in deze moderne tijd heel veel adressen gewoon hetzelfde, ook na een fysieke verhuizing. Zoals het e-mail-adres, het websiteadres en de Twitternaam. Ben ik toch nog gewoon bereikbaar.

Onderstaande tekening maakte ik in 1990 toen ik verhuisde van Toldijk naar Nijmegen. Hierop ben ik te zien met mijn destijds belangrijkste bezittingen: een Toyota Carina 1600 deLuxe, een vintage koelkast van Bosch en een TV.

*) Ondertussen is het nieuwe adres bekend: Van Heutszsingel 1. Tenminste: totdat Van Heutszsingel 7 is afgebouwd.

Harry Potter en de geheime meterstand

Lang, heel lang geleden, in een land hier heel ver vandaan. Nee, zo ging het niet. Tijdens de opening van Het Nederlands Stripmuseum vroeg Jean-Marc van Tol mij of ik strookjes Kort & Triest voor hem wilde verzinnen. En dat doe ik al lang en gelukkig. Kort, heel kort geleden is het derde album uitgekomen: Betoverd! Verkrijgbaar in de betere boekhandel.

In dat album staat een serie stroken waarin de reeks Harry Potter op de hak wordt genomen. Deze reeks heeft niet in de Kidsweek of 7Days gestaan, de reguliere standplaats van Kort & Triest, maar in de Eppo. Hieronder mijn eerste vier schetsen.

Donald Duck in Het Stripmuseum

Wat gaat u doen in de kerstvakantie? Misschien kunt u een bezoekje brengen aan Het Nederlands Stripmuseum in Groningen. Daar is nu de expositie Donald Duck weekblad 60 jaar te zien. Ik heb goed gekeken of er nog iets van mijn werk voor Donald Duck terug te vinden is in de expositie, maar ik heb niks kunnen vinden. Daarom hierna het eerste plaatje uit het meest recente aangekochte Donald Duck-verhaal dat ik geschreven heb: Paardenrace. Ooit zal dat een keer verschijnen in het vrolijke weekblad.

Column04

Vorig jaar was ik stripmakende wissel-columnist van dienst bij het blad StripNieuws. Hieronder de derde column die ik schreef. 

Het stripverhaal noemt zichzelf tegenwoordig met enige trots ‘de negende kunst’. Het is vast heel fijn om tot de kunstvormen te behoren. Maar ‘de negende’ klinkt wel beetje verdrietig. Als negende van de kunsten kun je toch nauwelijks beweren dat je er toe doet. Want voordat je aan de beurt bent zijn al beeldende kunst, theater, muziek, dans, filmkunst, architectuur, mengkunst en literatuur voorbij gekomen. De eerdere acht kunsten.

Ook zo zielig dat geen van de andere kunsten het stripverhaal er bij wilde hebben. Onder beeldende kunst hangt bijvoorbeeld ook tekenkunst. Waarom is het stripverhaal daar niet welkom? Waarschijnlijk vanwege de teksten. En voor literatuur – de achtste plaats – zullen er in het stripverhaal wel te veel tekeningen staan. Zelfs vergaarbak mengkunst – de zevende plaats, nog vóór de literatuur ontdekt – had geen plaats voor het stripverhaal. En zo werd het stripverhaal de negende kunst. Als laatste wagon aan de trein.

Geen wonder dat sommige stripmakers proberen een kunstvorm met een hogere rangorde te beheersen. Het liefst gaan ze meteen door voor de nummer één: beeldende kunst. Bescheidener mensen als Marten Toonder probeerden literatuur te produceren. Dat is maar één stapje hoger in de hiërarchie. En toevallig weet ik dat heel veel stripmakers stiekem liever een lekker moppie muziek maken dan strips. Bij voorkeur zouden ze daar hun schamele boterham – met af en toe beleg – mee verdienen. Van stripmakers die de voorkeur geven aan dans als uitingsvorm heb ik zo geen weet. Maar ook het canvas, het voetlicht en het celluloid blijft een aanlokkelijk lonkend alternatief voor stripmakers. Alles om maar niet de laatste te hoeven zijn.

Voorlopig zal het stripverhaal wel de hekkensluiter van de kunsten blijven. De enige hoop is dat er een nieuwe kunstvorm wordt ontdekt die achteraan mee moet schuifelen. Zelf geef ik “spelkunst” een goede kans. Een kunstvorm dient zowel de menselijke zintuigen als de menselijke geest te prikkelen, en dat doet een spel beslist. Spellen combineren diverse andere kunstvormen en voegen daar nog eens interactiviteit aan toe. Op hogescholen voor kunsten is game design ondertussen gewoon een afstudeerrichting. En dat was het al voordat je op ArtEZ in Zwolle terecht kon bij de afdeling comic design.

Als maar genoeg mensen inzien dat het spel ook een kunstvorm is of kan zijn, dan zal spelkunst zeker worden toegevoegd aan het rijtje. Staat het stripverhaal eindelijk niet meer op de laatste plaats. Het enige waar ik voor de stripmakers bang voor ben is dat de spelkunst op grond van haar belang ergens vooraan in de rij kunsten terecht zal komen. Waardoor het stripverhaal opschuift naar nummertje tien. Daar kunnen stripmakers dan ook wel vrede mee hebben, dunkt me. Want ‘de tiende kunst’ klinkt toch beter dan ‘de negende kunst’. Zal wel iets met het rapportcijfer te maken hebben.

Kiezen uit drie

Als mensen mij om een cartoon vragen maak ik er meestal drie. Dat wil zeggen: ik maak drie 'cartoonsuggesties'. Snelle potloodschetsen van het idee. Onderstaand tweetal bleef over nadat gekozen was voor suggestie nummer twee aangaande het onderwerp "traag netwerk".

De toekomst van vroeger

Gisteren mocht ik weer op locatie cartoons tekenen. Ditmaal in het Huis van de Toekomst in Rosmalen. Daar kun je nog een beetje zien hoe we in de jaren tachtig van de vorige eeuw de toekomst voor ons zagen.

Op onderstaand plaatje kunt u zien hoe de deelnemers aan de bijeenkomst zich verdringen om een glimp op te mogen vangen van de cartoons die ik gemaakt had.

Of misschien waren ze onderweg naar de koffie, en was de enige route om daar te komen de nauwe gang waarin ik mijn cartoons o zo strategisch had opgehangen.

Johannes! Wie?

In de aflevering van Opa die morgen in het weekblad Boerderij verschijnt (en al vroeg in de ochtend op de Facebook-pagina van Opa) heeft Johannes een gastrol.

Wie?

Johannes, één van de kandidaten in het televisieprogramma The Voice of Holland.

Karikaturen is niet mijn sterkste kant. Gelukkig maak ik strips. Dan hoeft de gelijkenis niet heel treffend te zijn, want je kunt altijd in de begeleidende tekst tekst en uitleg geven.

Tien november is de dag

Twee jaar geleden maakte ik dit stripje voor de elfde van de elfde. Dit jaar lopen de kinderen hier in Assen al op de tiende, want de elfde valt op een zondag.

Het stripje stuurde ik, met nog wat anderen, op naar Het Gezinsblad. Ik wil graag ergens een actuele regionale strip gepubliceerd krijgen. Maar de bladen hebben daar geen geld voor (over). Dus ik zoek nog een sponsor.

"Bij bovenstaand stripje kan úw advertentie staan".

De werktitel van dit stripje is Turf & Billie. De kat heet Billie. Maar als uw bedrijf toevallig HEMA heet, dan noemen we de kat gewoon HEMA.